آدرس IP
آدرس IP - آدرس پروتکل اینترنت - که به عنوان «شماره IP» یا به سادگی «IP» نیز شناخته میشود، یک کد عددی است که معمولاً بهصورت منحصر به فرد یک کامپیوتر خاص را در اینترنت شناسایی میکند. فرمت یک آدرس IP یک آدرس عددی ۳۲ بیتی است که به صورت ۴ اکتت ۸ بیتی شمارهها که هر کدام بین ۰ تا ۲۵۵ هستند نمایش داده میشود و با نقطه از هم جدا میشوند. گروه اول عددی بین ۱ تا ۲۵۵ است و گروههای دیگر اعدادی بین ۰ تا ۲۵۵ هستند. آدرسهای IP در زیرشبکهها (subnets) ترکیب میشوند. زیرشبکهها شامل آدرسهای IP با ۴ عدد و میتوانند از چندین کلاس تشکیل شده باشند که مشخص میکند چند آدرس IP در یک زیرشبکه وجود دارد. کوچکترین زیرشبکه بدون کلاس است و کمتر از ۲۵۵ آدرس IP دارد. بقیه میتوانند از کلاسهای زیر باشند: کلاس C، B و A. کلاس C - اولین ۳ اکتت یکسان هستند:
برای مثال، آدرسهای IP زیر در یک زیرشبکه کلاس C هستند:
4.4.3.5 و 4.4.3.118
کلاس B - دو اکتت اول یکسان هستند:
4.4.3.5 و 4.4.7.45
کلاس A - اولین اکتت یکسان است:
4.2.4.6 و 4.87.97.110
همچنین زیرشبکههای بدون کلاس وجود دارند که برای جداسازی زیرشبکههایی که خارج از کلاسهای A، B و C هستند استفاده میشوند. چندین زیرشبکه برای استفاده خصوصی وجود دارد که on اینترنت مسیر ندارد و به آنها شبکههای خصوصی گفته میشود. آنها عبارتند از 192.168.0.0/16؛ 172.16.0.0/15 و 10.0.0.0/8 - برای استفاده در شبکه محلی (LAN) - یا دیگران (عمومی) - برای استفاده در اینترنت یا شبکه گسترده (WAN)؛ استاتیک (که به عنوان تخصیص دائمی IP نیز شناخته میشود؛ همیشه یکسان است و به عنوان یک ویژگی ماژول IP محلی مرتبط است) یا داینامیک (آدرس IP موقتی است که هر بار که به ISP خود متصل میشوید تغییر میکند؛ معمولاً شبکههای Dialup یا DSL هستند). به طور رسمی ما استاندارد فعلی IP به نام IPv4 (بر اساس تعداد اکتتها) و استاندارد جدید IP v6 را توصیف کردهایم که در حال حاضر در استفاده/پیادهسازی است. این استاندارد جدیدتر IPv6 برنامهریزی شده است که جایگزین شود و شروع به استقرار شده است. چندین سازمان - رجیستریهای منطقهای اینترنت که آدرسهای اینترنتی را برای این ۳ کلاس تخصیص میدهند: ARIN، RIPE NCC، LACNIC و APNIC.